Een idealist in Overnameland

Kan dat, een idealist in overnameland? Ik weet het niet, maar ik doe mijn best. Ik voel me ook wel eens eenzaam in de uitoefening van het beroep, maar ken inmiddels wel meerdere ‘vreemde’ overnameadviseurs. Adviseurs die idealen hebben, die streven naar een betere wereld. Dat valt niet altijd mee in deze harde, door cijfers gedicteerde, wereld.

Mijn zorgen

Ik maak me zorgen. Zorgen over het milieu. Zorgen over het klimaat. Ik probeer niet te veel te vervuilen. Koop zo min mogelijk in plastic verpakt. Ben al 40 jaar vegetariër. Rijd een elektrische auto. Vlieg zo min mogelijk. Ga zo vaak mogelijk op de fiets naar kantoor.

Ik maak me zorgen, maar ik zie ook een kentering ontstaan. Duurzaamheid wordt steeds meer mainstream. Ik heb vertrouwen in mijn medemensen en zeker in de generatie van mijn kinderen. Zij maken keuzes die ik op die leeftijd niet heb durven maken.

Geld, geld, geld

Maar de wereld van de volwassenen baart me zorgen. Hoe is de wereld toch geworden tot wat het nu is? Waar alles alleen maar gericht lijkt te zijn op geld verdienen ten koste van alles en iedereen. Elkaar oplichten. Zomaar wat voorbeelden waar ik moeite mee heb:

  • Dat een product ‘druivensap’ heet, er alleen maar druiven op de verpakking staan, en er meer dan 70% appelsap in zit.
  • Sojasaus die met zoutzuur wordt gemaakt, omdat het anders zo lang (2 jaar) duurt.
  • Dat er in pesto allerlei producten zitten die er niet in horen (zoals aardappelen), en dat het, daardoor, zo goedkoop en onsmakelijk is.
  • Dat een tomatenpureeblikje €0,32 kost. Dat er daarvoor tomaten zijn geteeld, geplukt, getransporteerd, ingedikt, in een blikje zijn gestopt, en vanuit Italië naar Nederland zijn vervoerd. Hoe kan het dat de boeren er iets (weinig) aan verdienen, de verwerker er wat aan verdient, de retailer een marge heeft en er ook nog eens 6% BTW in de prijs zit?
  • Dat we appels kopen die uit Nieuw-Zeeland komen, terwijl ze ook bij ons om de hoek in de Betuwe groeien.

Aan veel kan ik niet zoveel doen. Behalve als consument de etiketten goed lezen en geen producten kopen waar te veel onbegrijpelijke ingrediënten in zitten of van onnodig ver komen. Proberen niet te veel te consumeren.

Wat kunnen we doen?

Waar ik wél invloed op heb is hoe we, en dus ik, zakendoen.

Door gewoon te doen wat we zeggen. Beloftes na te komen. Ik ben geen heilig boontje, ik vergeet vast ook wel eens wat. Ik laat me ook wel eens verleiden tot een leugentje. Ik verdraai zaken ook wel eens een beetje, maar baal daar dan wel van. Ik probeer eerlijk zaken te doen.

De mensen om je heen

Ik heb mensen om me heen waar ik op kan bouwen. Dat was een hele zoektocht, maar gelukkig zijn ze er wel. Mensen die, zoals een klant van me eens zei, fairtreat toepassen als variant op fairtrade.

Potentiële klanten vinden doorgaans dat ik maar één belang mag vertegenwoordigen; dat van mijn klant. Natuurlijk moet ik de belangen van mijn klant vooropzetten, meestal zelfs voor mijn eigen belang. Maar op mijn sterke momenten raak ik er steeds meer van overtuigd eerlijk zaken te willen doen. Dan laat ik opdrachten lopen. Mijn vrouw (en zakelijk coach) vindt dat ik er (te) ver in ga. Maar voor mij is het geen verdienste, het is de enige manier om zaken te doen. Gelukkig zijn er klanten die dat kunnen waarderen.

Matchmaker in de flexbranche

Een bedrijf (ver-)kopen zie ik als het arrangeren van een (gedwongen) huwelijk. Hier moeten twee partijen gelukkig worden, al valt dat bij aanvang niet altijd mee. Ik zie het als één van mijn belangrijkste rollen om in te schatten of partijen bij elkaar passen. Anders valt veel van de waarde van een bedrijf weg en zijn er vaak goedkopere manieren om aan omzet te komen. Laten we naast elkaar gaan staan en kijken op welke manier het toekomstige pad bewandeld kan worden. Natuurlijk mag en moet je opkomen voor degene die je rekening betaalt. Geld verdienen voor anderen. Geld verdienen voor jezelf. Doelen realiseren.

En idealist zijn in de overnamewereld.

  • Stel jij er belang in om eerlijk zaken te doen en naar situaties te streven waar iedereen wint (win-win) of ben je meer een aanhanger van het win-lose model waarin de sterkste/slimste wint? Ik hoor graag van je.

Michel Matthijsse is Register Adviseur Bedrijfsopvolging en gecertificeerd overnameadviseur in uitsluitend de Staffing/Flexbranche. Michel is eigenaar van TMCF en partner van Adcorporate.

1 Reactie
  • Max de Mooij Sr.
    Geplaatst op 00:25h, 21 december Beantwoorden

    Prachtige column Michel! Ik onderschrijf je mening volledig en geloof net als de door jou geciteerde klant in faitreat. Wat mij betreft mag dat begrip als keurmerk in de advieswereld worden ingevoerd!
    Ik wens je waardevolle feestdagen en een fair Nieuwjaar!

Geef een reactie